Eilandinformatie

Eilandinformatie over Sardinie

Sardinie is het een na grootste eiland in de Middellandse zee en behoort bij Italie. Het ligt net onder Corsica ten Noorden van Tunesie, aan de westkant van de laars. Het heeft ongeveer 1,6 miljoen inwoners, waarvan de meeste rond de grote steden Cagliari, Sassari en Olbia wonen. Qua oppervlakte is het ongeveer zo groot als Belgie met 24.000 km2. Het eiland wordt gekenmerkt door een heuvelachtig binnenland en tropisch aandoende kusten, met name in het Zuiden. Het landschap is overdekt met wilde tijm en rozemarijn, mirte, cactusvijgen en dwergeiken. Deze kruiden worden voortdurend beschenen door de zon en verspreiden daardoor een heerlijke geur.

Het eiland wordt omringd door de Middellandse zee aan de westkant en de Tyrrheense zee aan de oostkant. De kleur van het water kent alle schakeringen blauw van azuurblauw tot smaragdgroen. De SS131, van Olbia in het noordoosten langs Nuoro naar Cagliari in het zuiden, deelt het eiland in drieën. Halverwege het eiland is namelijk nog een vertakking naar Sassari in het noordwesten. Verder is het eiland goed te verkennen door goedbegaanbare regionale wegen. Grotere plaatsen zijn ook per trein en of bus bereikbaar.

Geschiedenis Sardinie

Dit eiland is in de loop der eeuwen door vele zeevarende volken overheerst. Door de geïsoleerde ligging van het eiland heeft Sardinie een eigen cultuur kunnen behouden. De taal, het Sardijns, wordt als een Italiaanse taal beschouwd en is  dichtbij het oorspronkelijke Latijn gebleven. Rondom Nuoro, waar de streek Barbagia ligt, is geen enkele overlevering geweest van andere culturen. Daarom vindt u hier de echte Sardijnse cultuur terug.

Taal en Nuraghi

Sardinie kent een mengelmoes van talen. In Alghero, in de 12e eeuw gesticht door kolonisten uit Valencia en Barcelona, wordt Catalaans gesproken. Enop het eiland San Pietro in het zuidwesten wordt een Ligurisch dialect gesproken. Naast de taal zijn ook de Nuraghi kenmerkend voor dit eiland. Deze kegelvormige bouwsels zijn cementloos geconstrueerd van grote opgestapelde blokken basalt. Ze dateren van ongeveer 1800 voor Chr. en zijn gebouwd door een volk waarover, vreemd genoeg, niet veel bekend is. Ze hebben geen schrift nagelaten, maar wel zo’n 30.000 nuraghi. Waarvan er nu nog zo’n 7.000 over zijn. Sommige zijn op zichzelf staande verdedigingstorens. Andere vormen onderdeel van een complex met huizen, tempels en graftomben. Je vindt ze vooral ten noorden van Cagliari, Barumini, en in de Valle dei Nuraghi, in het zuiden bij Sassari.

De oorspronkelijke bevolking trok weg van de kust zodra vreemde volkeren probeerden het eiland te veroveren. Ze trok naar de bergen waar ze schapen ging houden. Dat doen men nog steeds. Er zijn meer schapen dan mensen op het eiland te vinden. De schapencultuur ziet men ook weer terug in de Sardijnse keuken; weinig vis op het menu maar veel schapenvlees en kaas (pecorino). Vis wordt voornamelijk in Sant Ántioco en San Pietro en bij Cabras gegeten.

Paardrijden kent een lange traditie; geen rondjes rijden in de manege, maar zonder zadel. Bij vele paardenraces op het vasteland, zoals de Palio van Siena, zijn de jockeys vaak Sardijnen.

Costa Smeralda

De Noordoostkust, de Costa Smeralda, is erg mooi. Porto Cervo met de ontelbare, dure boetieks, nachtclubs en restaurants is een speelplaats voor de rijksten der aarde. De meest bekende en drukst bezochte stranden liggen in het Noordoosten aan de bekende Costa Smeralda. Deze Costa is in de jaren vijftig door de Aga Kahn opgekocht en ingericht. Dankzij deze rijke man is hier de jetset hier neergestreken.

Eilandinformatie, Sant Antioco, Zuid west Sardinie, waar ook Ecolounge Sardinia zich bevindt.Sardinie in het binnenland

Gennargentu gebergte

In het binnenland ligt het ruige Gennargentu-gebergte en het Parco Nazionale del Gennargentu. Het gebergte is uniek als het gaat om zijn ongereptheid en verlatenheid. Dit is één van de mooiste gebieden op het eiland. Tijdens wandelingen kun je hier adelaars, gieren, wilde katten en moeflons spotten. De authentieke sfeer van het eiland is hier voelbaar. Hier vind je nog volkomen geïsoleerde bergdorpen. De inwoners beschouwen zichzelf vooral als Sardijnen en niet zozeer als Italianen.

Nuoro

Nuoro verdient een vermelding omdat het zo mooi ligt, tegen de achtergrond van de Monte Ortobene in het Sopramonte gebied. Het stadje heeft een authentieke sfeer dat nog niet door toeristen is aangetast. Nuoro vormde de inspiratiebron voor vele schrijvers en beeldhouwers. Ook is het de geboorteplaats van de schrijfster Grazia Deledda. In 1926 ontving zij de Nobelprijs voor de literatuur voor haar gehele oeuvre waarin de Sardische cultuur centraal staat. Daarom is het dan ook niet vreemd om juist hier het Museo della Vita e delle tradizioni populari Sarde aan te treffen. In dit museum worden alle voorwerpen uit de Sardische cultuur bewaard en tentoongesteld. Hier leert u alles over de oude tradities en gebruiken waar het eiland zo trots op is.

 

Sardinie is een schitterend eiland met uitgebreide mogelijkheden voor elke Italië liefhebber. Kunst en cultuur, mooie witte zandstranden met veel vertier. Drukke steden maar ook een verlaten, ongerept binnenland waar je kunt wandelen, fietsen of kennis maken met de bevolking.